Opis i cele programu

Meningokok, czyli dwoinka zapalenia opon mózgowych (łac. Neisseria meningitidis), jest Gram-ujemną, wewnątrzkomórkową bakterią, której jedynym rezerwuarem jest człowiek. Bakterie kolonizują nosogardło i wykrywa się je u około 10% zdrowych ludzi mimo braku jakichkolwiek objawów klinicznych.

Jako zakażenia meningokokowe określa się wszystkie choroby wywołane przez chorobotwórcze dwoinki zapalenia opon. Przebieg kliniczny zakażeń meningokokowych jest zróżnicowany: od niegroźnego zapalenia gardła, po ciężki wstrząs kończący się zgonem (sepsa piorunująca, zespół Waterhouse’a i Friderichsena). Zakażenie jest przenoszone wśród ludzi drogą kropelkową. Zdecydowana większość, około 60–90% zachorowań, występuje u dzieci i młodzieży. Najczęściej obserwuje się zagrażające życiu ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, rzadziej sepsę, natomiast bardzo rzadko meningokoki są przyczyną zakażeń o łagodniejszym przebiegu, takich jak zapalenie płuc czy zapalenie gardła. Okres wylęgania zakażeń meningokokowych wynosi zwykle

2–10 dni, a chorzy mogą zarażać do 24 godzin od rozpoczęcia leczenia.

Zakażenia meningokokowe występują na całym świecie u osób w każdym wieku, jednak najczęściej u dzieci w pierwszych latach życia (od 3 miesięcy do 2–5 lat).

Głównym celem „Programu polityki zdrowotnej szczepień przeciwko meningokokom serogrupy B dla dzieci do lat 3 z województwa mazowieckiego na lata 2023–2025 – II edycja” jest zminimalizowanie ryzyka zachorowalności na chorobę meningokokową poprzez zwiększenie o 10% zaszczepialności w populacji 3–36 miesięcy w latach 2023–2025.